Bloeiend verhaal

Het zonnetje laat zich weer zien, temperaturen komen weer boven het Siberische klimaat uit. De terrassen worden langzaam ijs en sneeuw vrij. De bomen krijgen weer bloesems. Terwijl lammetjes en kalfjes huppelen door weides bedekt met madeliefjes. Het is weer zo ver het is voorjaar. Alles lijkt toch een stuk mooier in deze tijd van het jaar, behalve mijn achtertuin. Die is langzaam veranderd in een wildernis afgelopen winter en er moet dus een hoop achterstallig onderhoud worden ingehaald. Voor het beste resultaat is goed gereedschap nodig en dus werd het tijd om op onderzoek uit te gaan.

Een type gereedschap wat niet mag ontbreken in de schuur is natuurlijk de grasmaaiers. Sinds de 18e eeuw begon in Londen de gewoonte te ontstaan om grasvelden kort en strak te houden. Het gebeurde toen der tijd nog met de hand en zeis. Per park waren zo een 50 man dag in dag uit aan het werk om de velden te kortwieken. Het was een erg arbeidsintensief klusje en men was dan ook heel blij toen men de welbekende kooimaaier uitvond. Dit is de handgrasmaaier die we tegenwoordig nog steeds gebruiken. Die uitvinding kwam net op tijd want door de introductie van sporten zoals voetbal en tennis, wat ook op gras gespeeld werd zouden er niet genoeg mensen in Engeland wonen om al die grasvelden met de hand te onderhouden.

Een heg wordt vaak als een natuurlijke erfafscheiding gebruikt. Het is vaak een verzameling van struiken die mits goed onderhouden veel sfeer brengen in een tuin. Om echt een mooie volle heg te krijgen dien je goed te snoeien, zo krijgen onderliggende takken ook de kans om een mooi bladernetwerk te ontwikkelen. De heg kan je het best knippen met een heggenschaar. Voor een strakke en dichtbegroeide haag is het handig om een of meerdere touwtjes te spannen. Verder is het belangrijk dat er schuin gesnoeid wordt (onder dikker dan boven) dit bevordert de dichtheid van de heg.